گرفتگیها (خورشیدگرفتگی و ماهگرفتگی) معمولاً به صورت جفت رخ میدهند. دو بار در سال در طول فصل گرفتگی که حدود ۳۴ روز طول میکشد، خورشید، ماه و زمین میتوانند تقریباً در یک راستا قرار بگیرند.
به گزارش روز نو به نقل از ناسا، فازهای جدید و کامل ماه که کمی بیش از ۱۴ روز از هم فاصله دارند، یک خورشیدگرفتگی و یک ماهگرفتگی را ایجاد میکنند، اما به ندرت پیش میآید که همترازی ماه نو و ماه کامل در یک فصل گرفتگی به اندازهای نزدیک باشد که یک خورشیدگرفتگی کامل و یک ماهگرفتگی کامل را ایجاد کند.
گرفتگیهای جزئی اغلب بخشی از هر فصل گرفتگی هستند، اما آخرین فصل گرفتگی در سال ۲۰۲۶، این جفت دوهفتهای جدا از همِ را به وجود آورد که یک خورشیدگرفتگی کامل در ۱۲ اوت (عکس بالا) و یک ماهگرفتگی تقریباً کامل در شب ۲۷/۲۸ اوت (عکس پایین) بود.
در این عکس ترکیبی که در زمان ماه نو ثبت شد، خورشیدگرفتگی در شهرستان پنیافیل اسپانیا و نزدیک به آغاز گرفتی کامل دیده میشود و درخششی را از تاج طلایی خورشید نشان میدهد. در ماه کامل بعدی، ماهگرفتگی جزئی عمیق از سور در فرانسه ثبت شد.
فصل آینده گرفتگی، شاهد یک خورشیدگرفتگی حلقوی در ۶ فوریه ۲۰۲۷ و یک ماهگرفتگی نیمسایه در ۲۰/۲۱ فوریه خواهد بود.
